Miejsca

Kacwiński Potok

bóbr pływający w rzece

Pedałując dzielnie przez kolejne siedem kilometrów dotrzesz nad Kacwiński Potok. W okolicy punktu zaznaczonego podanymi współrzędnymi geograficznymi (49°23'08.2"N 20°15'19.1"E) zobaczysz ścięte drzewa i krzewy.

Zobacz

Przełom Białki

Przełom Białki

Jadąc jeszcze 15 kilometrów dotrzesz do chyba najbardziej malowniczego punktu wycieczki. To przełom Białki, gdzie ta górska rzeka utworzyła liczne meandry, wyspy i łachy, dzięki czemu wygląda jak fantazyjnie zapleciony warkocz.

Zobacz

Wodospad pod Upłazem w Kacwinie

wodospad

Przy kacwińskim wodospadzie zawsze panuje chłód, nawet w najgorętsze dni. To zasługa nie tylko wody, lecz również cienia rzucanego przez wierzby i olchy porastające brzegi.

Zobacz

Skansen Przemysłu Naftowego, Sękowa

Tuż pod stokiem narciarskim, na otwartym terenie, staraniem osób związanych zawodowo z poszukiwaniem i wydobyciem ropy naftowej - pasjonatów, szczególnie Andrzeja Drzymały, zostały zebrane unikalne eksponaty.

Zobacz

Cmentarz wojenny nr 79 w Sękowej

Cmentarz wojenny nr 79, choć znacznie skromniejszy od poprzedniego, również jest autorstwa Hansa Mayra, który w swoich projektach chętnie wykorzystywał kamień

Zobacz

Cmentarz wojenny nr 80 w Sękowej

Cmentarz wojenny nr 80 w Sękowej, fot. H. Bielamowicz, CC BY 4.0

Aby dostać się na cmentarz wojenny nr 80, najlepiej podjechać samochodem na parking przy Orliku i dalszą drogę przebyć pieszo. Choć nekropolie na szlaku I Wojny Światowej są oznakowane specjalnymi tabliczkami przy drogach, jadąc autem łatwo je przeoczyć.

Zobacz

Mauzoleum rodziny Długoszów w Sękowej

Monumentalna budowla w stylu greckiej, antycznej świątyni, otoczona 18 doryckimi kolumnami, z fasadą zwieńczoną trójkątnym frontonem robi niesamowite wrażenie na tle skromnych nagrobków dawnych mieszkańców Sękowej i otaczającego cmentarz beskidzkiego krajobrazu.

Zobacz

Kościół pw. św. św. Jakuba i Filipa w Sękowej

Wzniesiony około 1520 roku w stylu późnogotyckim, z ręcznie ciosanych bierwion modrzewiowych, po przekształceniach i konserwacji cieszy oczy do dziś. W XVIII wieku dobudowano niską wieżę nakrytą kopulastym hełmem z wysoką, ośmioboczną latarnią oraz rozłożyste soboty (charakterystyczne podcienia wokół świątyni).

Zobacz