Temat trasy prowadzącej przez park dotyczy występujących tu licznie gatunków gadów i płazów, które stanowią wielką rzadkość lub całkowicie wyginęły. Wzdłuż ścieżki (300 m) zostały utworzone trzy przystanki przyrodnicze, dwa oczka wodne i pomost, z którego można obserwować życie w wodzie.
W centrum wsi stoi murowany, neogotycki kościół współautorstwa Jana Sas-Zubrzyckiego, projektanta kilkudziesięciu budowli sakralnych na terenie Małopolski, Podola i Bukowiny.
Na Górze św. Marcina stała karczma, niezwykle ważny element tamtego krajobrazu społecznego. W nocy z 18 na 19 lutego 1846 roku miano ją podpalić, by dać sygnał powstańcom zgromadzonym wokół Tarnowa do rozpoczęcia walki. Powstanie, które przeszło do historii jako krakowskie, miało objąć całą Galicję, Wielkie Księstwo Poznańskie i Królestwo Polskie.
Kończąc wycieczkę, możemy jeszcze podjechać dwa kilometry do Gorzejowej, a konkretnie na Górę Przemienienia. Oznaczoną ją dobrze widocznym drogowskazem, przy białej kapliczce.
Nad rzeczką Kamienica, prawym dopływie Wisłoki, znajduje się wieś Siedliska-Bogusz. Po II wojnie światowej zmieniono nazwę wsi na Siedliska Szeli, ale po kilku latach ostatecznie skończyło się jednak na upamiętnieniu nazwiska pana, a nie chłopa.
Tarnowski Stary Cmentarz należy do najstarszych w Polsce, a choć jest mniej znany niż Rakowicki w Krakowie, Powązkowski w Warszawie czy Łyczakowski we Lwowie, stanowi nie tylko miejsce zadumy, ale i świadectwo niezwykle ciekawej historii regionu. Pięknie położony, kameralny, pełen zabytkowych pomników, obelisków i rzeźb przypomina bardziej stary park niż nekropolię.
Najbardziej zaniedbany, zabity na głucho budynek (łatwo rozpoznawalny po śladach dawnej świetności) to dawny pałac książąt Sanguszków. Odsprzedany władzom austriackim, mieścił siedzibę cyrkułu, czyli jednostki podziału administracyjnego.