Szczyt Brzanka

Kontynuujemy wędrówkę we wschodnim kierunku. Obowiązkowym punktem wycieczki jest zdobycie Brzanki. Wzniesienie porośnięte jest bukowym lasem, a jeden z dwóch jego wierzchołków oznaczony jest kamieniem oraz geodezyjnym znakiem pomiarowym.

Pasmo Brzanki obejmuje ciąg wzniesień przekraczających 500 m n.p.m. usytuowanych pomiędzy dolinami rzeki Białej i Wisłoki. Osobliwa rzeźba terenu ma swoje odzwierciedlenie w budowie geologicznej. Zbudowany w większości ze skał piaskowcowych masyw Pasma Brzanki jest dużo bardziej odporny na erozje niż flisz karpacki zalegający na znacznym obszarze Pogórza Ciężkowickiego. Wyższe niż na Pogórzu Ciężkowickim wzniesienia, większe spadki terenu, niższa średnia roczna temperatura powietrza oraz wyższe opady sprawiają, że region ten posiada cechy pasma górskiego. Najwyższym wzniesieniem Pasma Brzanki jest znajdująca się w województwie podkarpackim, tuż za granicami Parku Krajobrazowego Pasma Brzanki Góra Liwocz (562 m n.p.m). Dwuwierzchołkowy masyw Brzanka jest drugim pod względem wysokości szczytem regionu. Wysokości wzniesień to 536 m n.p.m. i 534 m n.p.m.