Rezerwat Diable Skały

Około 10 kilometrów na wschód od Gródka nad Dunajcem, w Bukowcu na Pogórzu Rożnowskim, znajduje się rezerwat przyrody nieożywionej Diable Skały. Obejmuje ochroną zespół skałek z piaskowca ciężkowickiego, który powstał w wyniku sedymentacji, czyli gromadzenia się osadów, około 58–48 milionów lat temu na dnie Oceanu Tetydy. Dawniej lokalnej ludności trudno było pojąć, skąd wzięły się tu ogromne skały o fantazyjnych kształtach baszt, murów i grzybów, i tak narodziła się legenda o tym, że przyniósł je tutaj diabeł. Co więcej, czartowi nie można odmówić samozaparcia, bo przydźwigał ciężkie piaskowce aż z Węgier. Na jednej ze skał, baszcie o wysokości 13 metrów (zwanej Diabłem), zachowały się ślady jego szponów. Ale rezerwat to nie tylko wychodnie skalne. Na jego terenie znajdują się również jaskinie szczelinowe i schroniska o nazwach takich jak na przykład Jama pod Lucyferem. Największą z jaskiń, nie tylko w rezerwacie, ale na całym Pogórzu Rożnowskim, jest Diabla Dziura – ma 365 metrów długości. Naturalnie związane są z nią legendy o ukrytych skarbach i diabłach.

O ile w obecność diabła w jaskini można wierzyć lub nie, na pewno ma ona innych interesujących mieszkańców: nietoperze. Hibernują tam między innymi różne gatunki nocków, gacki brunatne i podkowce małe. Właśnie dla ochrony tych niewielkich nocnych stworzeń utworzono obszar Natura 2000 Ostoje Nietoperzy Okolic Bukowca. Również po to, aby zapewnić nietoperzom spokój zimą, w dwa otwory wstawiono kraty.Oczywiście dawniej obecność nietoperzy tylko potwierdzała działanie siły nieczystej. Wszak takie dziwne stworzenie, ni to mysz, ni to ptak, wiszące głową w dół i latające po ciemku musiało być na usługach diabłów i wiedźm.

Rezerwat można zwiedzać, podążając ścieżką dydaktyczną, której trasę wytyczono wzdłuż 9 wychodni skalnych. Początek znajduje się w Bukowcu, przy drodze do zabytkowego kościoła Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny (dawnej cerkwi greckokatolickiej św. Paraskewy, wybudowanej na początku XIX wieku).