Diable boisko

Wśród łagodnych, porośniętych lasem wzgórz Pogórza Rożnowskiego znajduje się wyjątkowa grupa wychodni skalnych: Diable Boisko. Według jednej z legend związanych z tym miejscem jego nazwa wzięła się stąd, że piasek zalegający pod łukiem skalnym był areną bawiących się diabłów, sam zaś łuk jest bramą wiodącą do piekła. Inna legenda utrzymuje, że w pobliżu mieszkały niegdyś dwa wyjątkowo niesympatyczne olbrzymy. Ich rozmiary i wredne charaktery sprawiły, że ludzie nazywali je diabłami. Z kolei ich niepohamowany apetyt przyczynił się do tego, że wkrótce w okolicznych lasach zaczęło brakować zwierzyny, a z zagród coraz częściej ginęło bydło. Sytuacja przedstawiała się coraz gorzej, ludzie jednak nie byli wystarczająco silni, by pokonać nadprzyrodzone istoty. Pewien mądry starzec wpadł na pomysł, żeby olbrzymy skłócić ze sobą. W lesie na wzgórzu przywiązano do drzewa byka wraz z informacją, że jest on przeznaczony dla najsilniejszego. Olbrzymy zaczęły ze sobą walczyć, każdy z nich przekonany, że jest tym najsilniejszym. Po trzech dniach padły z wycieńczenia, a miejsce ich zmagań nazwano Diablim Boiskiem.

Rzeczywiście jest to miejsce wyjątkowe – to jedyna w Beskidach i na Pogórzu piaskowcowa wychodnia w formie mostu. Pierwotnie była tu zapewne płytka jaskinia, jednak w wyniku procesów wietrzenia (a według niektórych również przy udziale ludzi) został sam łuk. Pod łukiem nagromadził się piasek pochodzący z wietrzenia skały.

W 2004 roku Diable Boisko zostało uznane za pomnik przyrody nieożywionej. By tam dotrzeć, najlepiej podążać przez około godziny zielonym szlakiem turystycznym z miejscowości Pławna w gminie Ciężkowice. Szlak wiedzie przez bukowo-jodłowy las, w dzień rozbrzmiewający śpiewem licznych tu sikor (m.in. bogatek i czarnogłówek) oraz zięb, stukaniem  dzięciołów dużych, przeciągłym krzykiem dzięciołów czarnych. Czasem gdzieś wysoko odzywa się kruk, dawniej kojarzony z nieczystymi siłami. Nocą po okolicy niesie się pohukiwanie puszczyków. Ptaki te były niegdyś owiane złą sławą. Od łacińskiej nazwy rodzaju, strix, pochodzi nazwa jednego z najgroźniejszych demonów: strzygi. Wierzono, że pod postacią puszczyków zmarli wracają na ziemię, by zabijać i wysysać krew ze swoich ofiar.